Onze bananenboom

In augustus vorig jaar plantten we enkele bananenbomen in de tuin. Het zou een jaar duren om er de vruchten van te plukken..
Ondertussen zijn we bijna een jaar verder, zijn de bomen al 4 meter hoog en begint 1 bakbanaan (banane plantaine) bloemen en vruchten te krijgen!

En nu gaat het snel want er zit maar 13 dagen tussen eerste en laatste foto!

Motor rij-examen

Vandaag bij het Ministerie van Transport moest ik een motorrijexamen afleggen.

We waren met ongeveer 40 kandidaten en werden in groepjes van 4 binnengeroepen. Het examen bestond uit twee etappes. In het eerste bureautje, wierp de examinator ons uit de losse pols vragen toe waar we om de beurt op moesten antwoorden:
- explique la distance de sécurité
- explique le passage en niveau
- ...

Vervolgens werden we een tweede bureautje binnengeleid dat behangen was met verkeersborden en wegsituaties. Opnieuw kreeg ieder een vraag, mijn vraag luidde “ Explique la ligne discontinu oftewel de onderbroken witte lijn”.

Allemaal theoretische termen waarbij we met 3 personen toch iets van antwoord konden dienen. De vierde persoon (een ervaren taxichauffeur, die toch maar eens om een rijbewijs ging) kon echter niet antwoorden op de vraag (en ik vertaal even): “ hoe kan je de persoonlijke schade tijdens een ongeval preventief vermijden”.

Na enkele minuten pijnlijke stilte zei de examinator: “een veiligheidsgordel; ooit van gehoord? Dat zou gij toch moeten weten als ervaren taxichauffeur..” Allé, ge moogt allemaal beschikken, tis inorde!!

Hèhè, wij allemaal blij dat het inorde was en dat er geen (ja, verwonderlijk) geld geschoven moest worden.

Groetjes! Wim

Ps: enkele verkeersborden die ik mocht aanschouwen in het tweede bureautje:










Euh?? Precies nog nooit gezien hier in het straatbeeld.. ;-)

Hiking in de Manengouba-regio

We hebben echt een zalig opkikkerend weekendje achter de rug, naar de kratermeren in de Mangengouba-bergen. Op amper 220km (en een dikke 4u rijden) van Edéa, vonden we een totaal andere wereld van prachtige natuurpracht, rustige mensen, duizenden paarden en runderen en uren wandelplezier.



Het (nederlandstalige!! DAT was lang geleden) gezelschap: Jeroen (een vriend van Ilse die op bezoek was), Wim, Ilse (mijn huisgenote in Yaoundé) en Clara.




Een van de vrouwen van de chef die ons welwillend haar keuken ter beschikking stelde (we sliepen in het huis van haar man, koudste nacht ooit daar op die berg trouwens, brrr) en die maar vreemd opkeek van onze alimentaire voorkeur (spagetti met tomatensaus en stukjes kaas).


Onvergetelijkste voetbalmatch ooit: Kameroen-Denemarken keken wij in een hutje ver van de bewoonde wereld, in een afgelegen Mbororo-dorp hoog in de bergen waar en vijftaltal man (én enkele meisjes) opeengepakt rond een mini-tv'tje toekeken hoe Kameroen uit het WK gekieperd werd.

Mooiste kameleon ooit (Wim heeft me opgedragen veel superlatieven te gebruiken, en terecht!)

Zebu-runderen bij zonsopgang (het melken zelf hebben we jammer genoeg gemist maar de verse melk was overhéérlijk).


Onze gids kijkt uit over het vrouwelijke kratermeer. Het nabijgelegen mannelijke meer is heilig en alleen ingewijden mogen er tot afdalen. Volgens de traditie komen de ingewijden aan het eind van het jaar samen om offers te brengen om (vroeger) epidemieën te bedwingen of (nu) een goede oogst te bekomen.

Fotoreportage Nationaal Park Campo Ma'an

Voor mijn nieuwe job, ga ik een publicatie samenstellen over (de fauna, de flora, de ecosystemen, het ecotoerisme, de jacht, etc. etc. van) het Nationaal Park Campo Ma'an, een park gelegen in het tropisch regenwoud in het uiterste zuidwesten van Kameroen, tegen de grens met Equatoriaal Guinea.


Voet van een behoorlijk majestueuze boom

Brug over de rivier Bongola

Mangrovegebied aan de monding van de Ntem + een "Vulturine Fish Eagle"

De bosolifanten zijn onlangs nog langs hier gepasseerd.

In het Nationaal Park kwamen we deze braconnier met twee porc-épics op de rug tegen. Jacht is uiteraard verboden maar vermits de controle van de "Service de Conservation" van het park niet is wat het zou moeten zijn, is de druk op de fauna enorm.

Ambiance village: 's avonds dikke sfeer rond de tamtams!

2 jours en Brousse

Sinds kort rij ik hier rond met mijn nieuwe crossmoto Yamaha AG 100 en kan ik eindelijk regelmatig de bosgemeenschappen bezoeken en ook af en toe een uitstapje wagen in het weekend.

Vorige week was het dan zover en werden chauffeur en moto uitgebreid getest op een 80km lange veldweg in zeer slechte staat. Bij vertrek liet de moto van een collega het afweten en moest ik deze struise kerel, Martin (tweede man links op de foto onderaan) achterop meenemen. Extra spannend maar uiteindelijke hebben we het zonder kleerscheuren gehaald!

Cam-Eco werkt mee aan een herbebossingsproject van gedegradeerde zones en dat was het doel van de trip: enkele gedegradeerde zones met de gps in kaart brengen in het dorpje Ngonga die dan later herbebost zullen worden.

Aangekomen in het dorp gingen we op zoek naar mensen die graag wat interessante bomen op hun stuk grond wilden planten en onderhouden en we vertrokken op pad. Al snel bleek dat herbebossing niet echt nodig was.

De meeste bebosbare gedegradeerde zones rond de dorpen zijn verlaten akkertjes.
(voor de landbouw worden namelijk kleine stukjes grond in het bos gekapt en afgebrand, hier worden gewassen geteeld voor enkele jaren waarna het stuk voor 5 tot 10 jaar verlaten wordt waarna men opnieuw van tevoren begint. Dit is shifting cultivation oftewel slash and burn techniek). Maar wat bleek; na enkele jaren 'braak' zijn deze stukken grond echt wel helemaal dichtgegroeid met al bomen van 20 meter hoog! Zie onder een kort filmpje van hoe de gids zich een weg baant door deze 'akker'.

Toch is dit project interessant omdat de mensen nu kiezen welke bomen op hun stuk grond komen te staan (oftwel bomen met interessante vruchten oftewel bomen met waardevol hout), en deze bomen zullen ook blijven staan als de akkers terug in gebruik genomen worden.

Na afloop en zeer vermoeid van de lange tocht in de hitte toch nog rap een ‘foto de famille’ mèt moto!